FYLine.Com -Your Entertainment Portal

ვეჭიდავები ცხოვრებას, არ მინდა მხრებზე დამცეს,
ფიქრებმა უკვე ჩემებმა, მეათასერთჯერ გამცეს.

მერე ცოდვებმა, ფერად-შავებმა, უკიდეგანოდ ამცრეს,
როცა სიტყვებმა ეშვებ-კბილთაგან ბგერა-სიმებად გამცრეს.

,,ღმერთო შემინდე"

ღმერთო!! შემინდე ჩემი ცოდვები,
რომელსაც დარდში არ ვეცოდები,
ნუ სწირავ, მონას ბილწი ცოდვებით,
რომელიც ფიქრობს, არ ვეცოდები.

ღმერთო!! ფიქრებსაც მიეც საზღვარი,
რომ არა მქონდეს, დარდი საგზალი.
კვლავაც მაშორე, ბილწი ძალები, 
რომელშიც წარსულს კვლავ ვეძალები.

‎,,სიზმარი’’

ცოტა გამითბა ეხლა ხელები,
წვიმაში უშენოდ დავეხეტები.
და დამჩხავიან, თავზე წვეთები,
ფიქრებს თითებით ვეღარ ვეხები.

ისევ წვიმაში,დავდივარ მარტო,
თოვლიც არ მოდის, არ ვიცი რატო,
არც მთვარე არ ჩანს, არც მზე არ მათბობს,
ჩემი ფიქრებიც არ დადის მარტო

წუთია, სოფლის თვით გამგებელი
და ეს წუთია, ჟამს გამკარგველი.
წუთით წყება ცხოვრება ჩვენი 
და წუთ ვამთავრებთ ცხოვრებას ერი.

  მე რომ შემეძლოს ავისრულო ის რაც მწადია,

მაშინ გავხდიდი  ღამეს მზიანს და დღეს მთვარიანს

გადავაქცედი ამ სამყაროს ასე დარდიანს, 

ოცნების ქვეყნად სადაც ყველა ფხიზლად მთვრალია.

     ადამიანნი მის ქუჩებში ფრენით დადიან 

და მათ სულებში მხოლოდ სიკთის რწმენის მადლია,

სადაც ცხოვრება ყველა სულდგმულის სულს უხარია

და მოსაწყენად სულ არავის აღარ სცალია,

სადაც ზეცაზე ცისარტყელების მინანქარია

 იმ ქვეყნად სადაც ბედნიერია ყველა ძალიან.

           მე ასე მინდა, მაგრამ თურმე ეს

                                            სიზმარია.

შ.მაისურაძე